Welkom op de website van MM Organisatieadvies en Realisatie! Ik ben Maurits Verweij en MM, opgericht op de eerste zomerse dag van 2012, is mijn bedrijf. Klik verder en kom meer te weten over mij, over de projecten die ik doe of om met mij contact op te nemen.

  Nieuws  

Leren van de crisis: Van verandering naar transformatie

  •  De Nederlandse ziekenhuizen hebben de afgelopen weken een enorme inspanning geleverd. Het aantal impactvolle beslissingen en het tempo waarin die genomen zijn, zijn ongekend. In korte tijd is IC-capaciteit bijna verdubbeld, zijn noodvoorzieningen gebouwd en is reguliere zorg vrijwel abrupt gestopt. Daarvoor was voortdurend afstemming en intensieve samenwerking nodig op ziekenhuis, regionaal en landelijk niveau. Korte lijntjes, brede vertegenwoordiging van verschillende disciplines (medisch, verpleegkundig, bedrijfskundig) aan tafel en heldere keuzes werkten adequaat en snel. Dat wekte bij onze opdrachtgevers soms verbazing (ik wist niet dat we dat konden), maar vooral ook hoop dat de goede samenwerking en onderlinge verhoudingen dwars door afdelingsgrenzen en belangen heen ook voor de toekomst behouden blijven. De afgelopen weken was alles anders. Maar zijn we daarmee ook echt veranderd? Vanzelfsprekend is dat niet. Nu we een aantal weken verder zijn beginnen belangrijke randvoorwaarden hiervoor (acute crisis, helder gemeenschappelijk doel, nauwelijks budgettaire beperkingen) weer te vervagen. De gemeenschappelijke vijand verandert van vuurspuwende draak weer in een veelkoppig monster met kleine maar scherpe tandjes. Het heropstarten van de reguliere zorg is een complexer vraagstuk met vele facetten in vergelijking met het meer eenduidige opschalen van ic-capaciteit, zeker omdat daar alles voor mocht/moest wijken. In lijn met de op landelijk niveau toenemende kritiek op het kabinet, OMT en RIVM worden besluiten binnen ziekenhuizen weer vaker ter discussie gesteld en moeten weer (beter) onderbouwd worden. Van verandering naar transformatie Om de stap van veranderen naar echte bestendige transformatie te maken en niet terug te vallen in oude patronen en routines, is meer nodig dan een lijst van zaken die goed en minder goed gingen. Wat houden we vast, wat laten we weer los en vooral, hoe delen we wat we ervaren hebben? Want die ervaringen verschillen nogal tussen diegenen die in het hart van de crisis op de ic stonden en diegenen die op afstand hun eigen activiteiten tijdelijk zagen verdampen. Het gezamenlijk doorleven van deze veranderingen en die weer aan laten sluiten op ieders (individuele) perspectief vergt tijd en rust. Ik merk dat waar we met opdrachtgevers in deze reflectiemomenten expliciet verbinding leggen tussen crisis- en staande organisatie goede stappen kunnen maken. Dat leidt tot meer (wederzijds) begrip en het weer in balans met elkaar afwegen van diverse perspectieven. Dan wordt de urgentielijst van de NZa geen opgelegde blauwdruk maar een handreiking voor het gesprek over regionale mogelijkheden en individuele prioriteiten voor patient, arts en ziekenhuis. Dan wordt een poli-afspraak via skype niet standaard of weer afgeschaft maar effectief ingezet om zorgkwaliteit te verbeteren en spreiding van patienten te bewerkstelligen. Zo ontstaat de basis om de opgedane ervaringen om te zetten in duurzaam ingebedde vernieuwing. Doordenderen op de golven van de adrenaline als de noodzaak wegvalt, maakt sturend leiderschap autoritair en gezamenlijke besluitvorming egoïstisch. Rust en reflectie creëert ruimte voor hernieuwde energie en intrinsieke verbinding ter vervanging van het vervagende gemeenschappelijke doel. In de samenwerking zoals die op alle niveaus gefunctioneerd heeft in de afgelopen weken, ligt de hefboom naar duurzame netwerksamenwerking maar ook het mes van de verscherpte (markt)macht. Hopelijk weten we dat te omzeilen.

Plaats een reactie

Uitvoeringsplan KNGF-visie "Vertrouwen in Beweging" van start

  •  Eind vorig jaar is door de ALV van het KNGF de visie "Vertrouwen in Beweging" vastgesteld die richting geeft aan de ontwikkeling van de fysiotherapie en de fysiotherapeut richting 2025. In het voorjaar hebben we dat proces voortgezet door samen met een regiegroep en met actieve participatie van veel betrokkenen een uitvoeringsplan te schrijven. Dat plan schetst vier bewegingen (in Netwerk en samenwerking, innovatie en onderzoek, preventie en gezondheid en beroep en opleiding) waar de komende jaren aan gewerkt gaat worden. Onderdeel van de uitvoering is een tweejaarlijkse community bijeenkomst waarin iedereen bijgepraat en betrokken wordt bij de dan lopende activiteiten.

Plaats een reactie

How do you eat an elephant? Bit by Bit!

  •  Sinds enige tijd mag ik ons gedachtegoed over transformatie van de zorg, verwoord in Diagnose Transformatie, daadwerkelijk toepassen in de praktijk. In een groot Nederlands ziekenhuis zijn we volop bezig met de voorbereidingen om de bestaande organisatiestructuur om te zetten naar een nieuwe structuur. Uitgangspunt daarbij is de patiënt volgen in diens reis door de zorg. En dat is een uitstekend uitgangspunt. Bekendste voorbeeld van een dergelijke wijziging in zorgorganisatie heeft plaatsgevonden in het Karolinksa-ziekenhuis in Stockholm. Dat Melvin Samsom als leider van deze reorganisatie nu zoveel negatieve pers krijgt, vind ik niet terecht. Natuurlijk zijn daar dingen misgelopen, maar er zijn ook heel veel kleinere goede stappen gezet. En daar zit nu juist de crux. Mijn lijfspreuk luidt: ‘How do you eat an elephant? Bit by bit.’ Wil je reorganiseren, en niet zomaar reorganiseren maar transformeren (want dat is wat de zorg nodig heeft), bepaal dan eerst wat de gewenste stip op de horizon is. Maar, en dat is in Stockholm niet goed gegaan, beweeg je vervolgens in kleine stapjes naar die stip toe. Voorkom dat je alles in één keer omgooit. Of modern gezegd: werk agile. Kijk steeds wat haalbaar is en ontwikkel je traject in kleine stapjes. Wij plannen in het ziekenhuis hooguit zes weken vooruit, ook wel sprints genoemd. Citaat van iemand uit het ziekenhuis: “We zitten op een rijdende trein waarvan we het spoor nog aan het leggen zijn.” Op die manier voorkom je dat je bij de eindstreep omkijkt en ziet dat er allemaal wagons afgekoppeld zijn. Ook met deze sprintcultuur gaan er dingen mis, je kunt gewoon niet alles weten. Maar dan kun je wel sneller corrigeren. Laat ik vooropstellen dat deze werkwijze ook geen garantie biedt voor succes, maar met Diagnose Transformatie steeds in mijn achterhoofd, is dit mijns inziens wel de weg die we moeten bewandelen. Het mag toch eigenlijk niet meer voorkomen wat ik nu met mijn moeder meemaak: voor elk onderzoek apart terugkomen in het ziekenhuis, vervolgens enkele weken later de bespreking van de resultaten, en dan weer na enige tijd de start van de behandeling. Laten we samen, stapje voor stapje, onze schouders eronder zetten zodat de zorg daadwerkelijk biedt wat de patiënt nodig heeft: inrichting op zorgpaden waarbij de patiënt centraal staat en de zorg eromheen georganiseerd wordt. En dat dat een traject van lange adem en vallen en opstaan is, kan iedereen begrijpen.

Plaats een reactie

© 2020 MM Organisatieadvies en Realisatie
PrivacyverklaringLog in